Γεύση αίματως

Έκρυψα τα όνειρα στο
πιο βαθύ σκοτάδι και
παίρνει γεύση αίματος το
πιο βαθύ κενό μου.

Φοβάμαι τούτες τις σκιές,
που με κερνάς σαν λείπεις
–σε ώρες τόσο αιχμηρές,
παλεύω με τις λογικές της
πιο βαθιάς μου τρέλας.

Και γίνομαι ο εύθραυστος
χορός, μιας ρυθμικά καιό-
μενης αρχαίας μπαλαρίνας,
που ακροβατεί σε δάχτυλα
εμπύρετης απώλειας