Εν λευκώ

Με κομματιάζεις,
σα να ‘σαι
φιμωμένος θάνατος.
Σαν πικρία,
που απωθώ
βαθιά μου.
Σε άδεια χέρια,
πώς να χωρέσουν
εν λευκώ
τ’ αποσιωπητικά μου;

Συγχώρα με.
Αν βουληθώ
να σ’ αρνηθώ.