Χωρίς επιστροφή

Δεσμεύτηκα μ’ ένα τέλος,
που δε λέει να ‘ρθει. Κι
αυτή η γκρίζα, θολή, κα-
ταραμένη βροχή που
συνεχίζει μέρες τώρα…
Ανέπαφη μένει η χαρακιά
στα χέρια μου, ενώ κρατώ
υπό έλεγχο το ρίγος μου.
Το τέλος μου δεσμεύτηκα, μαζί
με όσα έχουν γράψει σε
πορτοκαλί κακόγουστα
επιστολόχαρτα οι σιωπηλοί
(ακόμη) εραστές. Δεν ξεχωρίζω
πια καλά τους εγγαστρίμυθους
μίμους των παλιών παραμυθιών
και ευθυνών μου, όμως κι αυτοί
μου λένε να προχωρήσω προς
τον εαυτό μου. Το προσπαθώ,
χωρίς δυνατότητα επιστροφής.